ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
ไม่นะ
ไม่
ไปตายเลย อีบ้า
- โชคดีนะ - ขอบคุณ
หวัดดีค่ะ
ฉันต้องการห้องพักสักคืน
18 เหรียญ
ยกเว้นถ้ามีแขกมาพักด้วย ก็ต้องจ่ายเพิ่ม
ไม่มีแขกค่ะ
งั้นก็ 18 เหรียญ
สำหรับตอนนี้
ก็ต้องราคานี้
ยกเว้นจะมีคนมาพักด้วยทีหลัง
ไม่มีหรอกค่ะ
ก็ไม่แน่
เพื่อสั่งระงับหลักฐานบางอย่าง ที่ ได้จากบ้านของโอ.เจ. ซิมป์สัน...
ฉันกำลังเดินป่าเส้นทางพีซีที
ฉันไม่มีใบขับขี่ หรือที่อยู่
ใส่ที่อยู่ของพ่อแม่ก็ได้
เฮ้ หวัดดี
ตอนนี้อยู่ที่โมฮาวีเหรอ
ใช่ ฉันใช้ที่อยู่คุณเป็นที่อยู่ ตอนลงทะเบียนเข้าพัก เพราะ...
ตอนนั้นฉันนึกที่อยู่อื่นไม่ออก
ไม่เป็นไรหรอก ใช้ได้เสมอนั่นแหละ
ถ้าเจอน้องชายฉัน ช่วยบอกเขาได้ไหม ว่าฉันอยู่ที่ไหน
เขาไม่สนหรอก แต่ฉันอยากให้เขารู้
สนสิ เดี๋ยวเขาก็ดีขึ้น
ฟังนะ ผมกำลังทำอาหารค่ำ เลี้ยงเพื่อนอยู่...
เพื่อนคนไหน
มันสำคัญตรงไหนล่ะ
ฉันโทรมาเพราะฉันกำลังตามหาลีฟ
ไม่หรอก ผมอยากให้คุณโทรมา เราเป็นเพื่อนกัน จำไม่ได้เหรอ
ฉันขอโทษ
ไม่หรอก ผมต่างหากต้องขอโทษ
เรื่องอะไร
ไม่รู้สิ
ผมขอโทษ...
ที่คุณต้องเดินเท้าหลายพันกิโลเพื่อ...
พูดให้จบสิ ทำไมฉันต้องเดินเท้าหลายพันกิโล
คุณได้ที่อยู่ที่จะเขียนถึงฉันไหม
มีสิ จะให้ผมส่งอะไรไปให้ไหม
ไม่หรอก ขอบคุณนะ
เอมี่ดูแลเรื่องของทุกอย่าง
โอเค
ผมต้องไปแล้ว
ขอให้เดินป่าให้สนุกนะ เชอริล
จำไว้นะ ว่าจะเลิกเมื่อไหร่ก็ได้
สตอร์ม นกหวีดที่ดังที่สุดในโลก
เวร
ให้ตายสิ
ซวยจริงๆ
โอเค
- คุณจะไปไหน - ฉันจะเดินป่าเส้นทางแปซิฟิกเครสต์
จากพรมแดนเม็กซิโกขึ้นไปถึงแคนาดา
ฉันจะเดินเท้าไปตลอดสามเดือนข้างหน้า
- โอ้โห - ขึ้นไปถึงแอชแลนด์
คุณเดินป่าบ่อยไหม
ฉันก็ไม่ได้บ้าอะไร แต่ครั้งนี้ถือว่าไกลมากสำหรับฉัน
งั้นเราคงเป็นมนุษย์คนสุดท้าย ที่คุณจะเจอหน้าไปสักพักสินะ
จริงด้วย
พ่อก็รักลูกซะไม่มี
"หากความกล้าปฏิเสธเธอ... จงไปให้ไกล ยิ่งกว่าความกล้า..."
เอมิลี่ ดิคคินสัน และเชอริล สเตรย์ด
วันที่ 1
ให้ตายสิ
ฉันทำอะไรลง ไปนี่
มัน...
อะไรกัน
อะไร
มันบ้าอะไร
เป็นอะไร
เธอจะเลิก เมื่อไหร่ก็ได้
เธอจะเลิก...
เมื่อไหร่ก็ได้
เธอจะเลิกเมื่อไหร่ก็ได้
ไมล์ที่ 5
นี่ไง
เวร
ให้ตายสิ
วันนี้ฉันนึกถึงแม่
แล้วก็รู้สึกถึงพลัง ที่ถาโถมมา
ทำให้นึก ได้ว่า ทำไมถึงคิดว่า ตัวเองสามารถ เดินป่าเส้นทางนี้
ฉันหวังว่าจะไม่โกรธ ถ้าฉันเลิกกลางคัน
"วันนี้เครื่องเจาะถนน ขุดพื้นโลกออกมาเป็นแผ่นๆ
"ขวดสีอำพัน
"เยี่ยม ยารักษา ไข้อายุร้อยปี
"หรือความเศร้าโศก... น้ำทิพย์แห่งชีวิตบนโลกนี้"
"วันนี้ฉันได้อ่านเรื่องราว ของมารี คูรี่"
"เธอตายอย่างสตรี ที่มีชื่อเสียง
"ที่ปฏิเสธว่าบาดแผลของเธอ...
"ปฏิเสธว่าบาดแผลของเธอมาจาก
"แหล่งเดียวกับพลังของเธอ"
เขาว่าไง
- เขาบอกว่าจะโทรหาเธอ - จริงเหรอ
เขาคิดว่าเรา อยู่ม.ปลายรึไง
ฉันว่าเขาต้องขอเบอร์โทรของเธอแน่
บ็อบบี้
- เป็นไงบ้าง - ก็ดี
ยาก แต่ก็สนุก
โอเค แล้วเจอกันนะ
ได้เลย
ขอหยิบเล่มนี้ก่อนนะ
หนูขอโทษที่ทำเป็นไม่สนใจแม่ ที่มหา'ลัยวันนี้
ไม่เป็นไร ลูก
เราคิดเหมือนกัน การไปเรียน ที่เดียวกับแม่ เป็นเรื่องประหลาด
ไม่ใช่ว่าหนู ไม่ภูมิใจในตัวแม่นะ
หนูภูมิใจมาก
รู้ไหม แม่ก็ภูมิใจในตัวเองเหมือนกัน
มีเรื่องให้เรียนรู้เยอะเลย
แม่รู้ว่ามันเยอะ แต่ไม่นึกว่าจะเยอะขนาดนี้
ลูกอ่านงานของเอริกา จอง ใช่ไหม
งั้นบอกแม่ เรื่องการร่วมเพศ แบบไร้พันธะหน่อยสิ
แม่ หนูไม่คุยเรื่องแบบนี้กับแม่หรอก
ต้องคุยสิ เพราะแม่ต้องทำรายงานเรื่องนั้น
มัน...
- ไม่รู้จะพูดยังไง - ง่ายสำหรับผู้หญิงสมัยนี้กว่าสมัยก่อนเหรอ
หนูไม่รู้ เราไม่คุยเรื่องนี้ได้ไหม
สำหรับแม่ มันเป็นเรื่องที่มีพันธนาการเสมอ
ทั้งโซ่ ทั้งตรวน ไม่ว่าจะไปทางไหน
ค่ำนี้มีอะไรกินบ้าง ผมหิวจะแย่แล้ว
หนังสือกับความเรียง
แม่ทำอะไรให้กินก็ได้ เวนย์ จะกินอะไรหน่อยไหม
แม่ พวกนั้นอายุ 18 แล้วนะ หิวก็หาอะไรกินเองได้
แม่ต้องเขียนรายงาน
ถ้าแม่ทำหน้าที่แม่ไม่ได้ แม่ก็เป็นนักศึกษาไม่ได้ กฎเบื้องต้น
ตลกน่า
ถ้าแม่อยากทำอาหารค่ำให้ฉันกิน ก็ปล่อยให้แม่ทำเถอะ
แม่เรียนรู้อะไร จากเรื่องที่เรา อ่านกันบ้างรึเปล่า
แม่ต้องทำทุกอย่าง แม่อยากทำแบบนั้น หวังว่าลูก ก็จะเป็นเหมือนกัน
พาสต้า
"ปฏิเสธว่าบาดแผลของเธอ...
"มาจากพลังของเธอเอง"
"ปฏิเสธว่าบาดแผลของเธอ มาจากแหล่งเดียวกับ พลังของเธอเอง"
ฉันไม่กลัว
วันที่ 2
"กรุณาตรวจสอบว่า ใช้แก๊สสีขาว ที่ใช้ได้กับเตาประเภทนี้เท่านั้น
"เชื้อเพลิงประเภทอื่น อาจทำให้อุปกรณ์ เสียหาย จนไม่สามารถใช้งานได้อีก"
ให้ตายสิ
เวร!
ข้าวโอ๊ตเย็นๆ ก็อร่อยดี
ข้าวโอ๊ตเย็นๆ กับถั่ว
ข้าวโอ๊ตเย็นๆ กับปลาแห้ง
ข้าวโอ๊ตในฝัน
อึข้าวโอ๊ต
ฉันรักข้าวโอ๊ตเย็นๆ
วันที่ 5
เชอริล ทำอะไร เวลาไม่ได้เดินป่า
ไมล์ที่ 30
ฉันชอบนั่งส้วมจริงๆ
ชอบชักโครกด้วย
แล้วก็ชอบทำอาหาร
กินอาหารกับคนอื่น
อีกอย่างที่ชอบ คือผู้คน
ฉันชอบคุยกับคน ชอบฟังคนคุยให้ฟัง
ตลกดีนะ มันเป็นงานอดิเรกอย่างหนึ่ง ที่ฉันไม่รู้ตัว มาก่อนด้วยซ้ำว่าชอบ..
จนกระทั่งฉันตัดสินใจ เดินฝ่าทะเลทรายห่วยแตกนี่ตามลำพัง
วันที่ 8
ต้องหาอะไรให้กินหน่อยแล้ว หนูน้อย
จะอยู่รอ หรือไปต่อดี
ฉันชื่อเชอริล
ฉันกำลังเดินป่า เส้นทางพีซีที ตอนนี้อาหารหมดไม่เหลือ
คุณช่วยพาฉันไปที่ไหนสักแห่ง ที่พอมีอาหารอุ่นๆ ให้กินได้ไหมคะ
ฉันทำงานอยู่
ค่ะ ฉันเข้าใจ
ถ้ารอให้คุณทำงานเสร็จ คุณจะพาฉันไปได้ไหมคะ
เวลานี้ ไม่มีที่ไหนเปิดหรอก
คุณช่วยขับรถพาฉันไป ที่ที่เปิดตอนเช้าได้ไหมคะ
ฉันจะพักแรมใกล้ๆ แถวนั้น
เธอคงหิวมากสินะ
ฉันพกอาหารอบแห้งมาเยอะเลย มีเตามาด้วย แต่เอาเชื้อเพลิงมาผิด
ฉันยังต้องทำงานอีกหน่อย แต่เธอไปรอในรถฉันก็ได้
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ คุณ
เอาล่ะ ฉันมาคิดๆ ดูนะ
เธอไปที่บ้านฉันก็ได้ ที่นั่นมีอาหารร้อนๆ กับน้ำร้อนให้อาบ
โอเค
เธอเป็นผู้หญิงแบบไหนกันแน่
แบบไหนเหรอคะ
เธอเป็นเหมือนเจนรึเปล่า
เจนกับทาร์ซานน่ะ เธอเป็นแบบนั้นใช่ไหม
ผู้หญิงบ้าบิ่น
ฉันมีของดีเล็กๆ น้อยๆ สำหรับเรา
ถ้าสนใจนะ
แน่นอนค่ะ
เชิญคุณผู้หญิงก่อน
ของถูก แต่รสชาติดี
เห็นไหม
ขอบคุณค่ะ
ฉันจะเรียกเธอว่าเจนละกัน
สามีของฉันเดินป่า เส้นทางพีซีทีมากับฉัน
แต่เดินนำหน้าไปหน่อย เรานัดกันไว้ว่า อีกสักพักค่อยมาเจอกัน
น่าจะเป็นที่ทุ่งเคนเนดี้
ฉันยังมีอีกอย่างที่ชอบทำ หลังจากทำงานหนักมาทั้งวัน
ชอบขนมชะเอมเทศไหม
ขอบคุณค่ะ
ออกแรงหน่อย เร็ว เจน
แต่ต้องสัญญานะว่าจะไม่ฟ้องเมียฉัน เธอไม่ชอบให้ฉันกินขนมเลย
ตกลง
นี่จะยืนเฉยๆ รึไง
เดี๋ยวก่อน ที่รัก
อย่าถือฉันเลยนะ แต่ว่า...
ขอบคุณค่ะ
นี่จะเอาแต่มอง หรือว่า...
ขอบคุณค่ะ
อาหารน่ากินจัง
สามีของเธอน่ะ... เธอ 2 คนพบกัน ตอนเรียนมหาวิทยาลัยเหรอ
- สามีของเธอน่ะ - พอลเหรอคะ
ใช่ค่ะ ใช่
เขาต้องบ้าแน่ๆ
สำหรับผู้ชาย ถ้าอยากเดินป่าแบบนั้นก็ไม่เป็นไร แต่ยอมให้เมียตัวเองทำแบบนั้นด้วย
มันคนละเรื่อง
ทุกคนบนโลกนี้ไม่ได้คิดเหมือนคุณนะ แฟรงค์
ก็ใช่ เพราะอย่างนี้ ทุกอย่างถึงยุ่งเหยิงไปหมด
ฉันกับพอล เหมือนต่างคนต่างอยู่
อย่าคิดทำตามเชียวนะ
ฉันจะทำแบบนั้นได้ยังไง
จะหนีไปกับเธอรึเปล่า
มีเต็นท์เผื่อสักอันไหมล่ะ
เธอต้องร้องตะโกนขอให้ฉันมารับกลับ ก่อนจะพ้นบ้านด้วยซ้ำ
อร่อยจริงๆ ค่ะ
รอยสักนี้ มีความหมายยังไงสำหรับคุณ
เรา 2 คนชอบม้ามาก
เราจะหย่าขาดจากกันวันนี้
เลยคิดว่าน่าจะทำอะไร ที่จะผูกพันเราทั้งคู่ไว้ด้วยกัน
โอเค
เคยคิดไหมว่า...
มันจะสะดวกกว่าเยอะ ถ้าจะแต่งงานกันต่อไป ถูกกว่าด้วย
อย่างน้อยเราคง ไม่เสียใจที่ทำไป
คนเรามักจะไม่แต่งแล้วแต่งเลย แต่ถ้าหย่าแล้วหย่าเลย
มีคนขอให้คุณลบรอยสักเยอะไหม
ก็บางครั้ง
ฉันนอกใจเขา
มันก็เกิดขึ้นได้
ดูเธอเสียใจนะ
ฉันขอโทษ
เชอริล ขอให้เรา...
ไม่เอาน่า เริ่มต้นใหม่ด้วยดี
คงยากหน่อย
ฉันนอกใจเขาหลายครั้งหลายหน
ถูกไหม "สไตรด์"
ไม่ใช่ค่ะ "สเตรย์ด" ที่แปลว่าจรจัด เหมือนหมาจรจัด
แบบฟอร์มถามว่า นามสกุลใหม่ของฉันคืออะไร ฉันเลยลองค้นดู
ฟังดูแล้วใช่
เรียบร้อยแล้วค่ะ
คุณต้องส่งเอกสารเอง
7 ปีที่วิเศษ และบ้ามาก
ลาก่อน เชอริล สเตรย์ด
ได้แบบที่ต้องการรึเปล่า
ได้ค่ะ คราวนี้ฉันไม่ต้องกินข้าวโอ๊ต เย็นชืดแล้ว ฉันจะกินข้าวโอ๊ตร้อนๆ
เธอไม่มีสามีใช่ไหม
ไม่ค่ะ คือว่า เคยมี...
แต่เขาอยู่ที่มินนิอาโปลิส ไม่ได้มาเดินป่าด้วย
ฉันพูดไปเพราะกลัวคุณ
ฉันก็รู้
ฉันไม่โทษเธอหรอก
เคยคิดจะเลิกล้มความตั้งใจไหม
แทบทุก 2 นาทีเลย
มันเจ็บไปหมดตลอดเวลา
- คุณว่าฉันควรเลิกไหม - ควรนะ
แต่อย่าฟังฉันเลย ฉันล้มเลิกความตั้งใจหลายอย่าง
ทั้งงาน การแต่งงาน ฉันคงเลิกเดินป่าตั้งแต่วันแรก
คุณเสียใจบ้างไหม
ฉันไม่มีทางเลือก ฉันทำต่อไม่ได้
ฉันไม่เคยรู้สึกลังเลสักครั้ง
ค่ะ ก็คงอย่างนั้น
ระวังตัวด้วยนะ
- ยินดีที่ได้พบกันนะ - เช่นกันค่ะ ขอบคุณนะคะ แฟรงค์
วันที่ 9
21 มิ.ย. 1995 - รับฉันอย่างที่ ฉันเป็น ได้ไหม "แคลิฟอร์เนีย"
โจนี่ มิตเชลล์ และเชอริล สเตรย์ด
ต้องแบบนี้สิ
ให้ตายเถอะ
วันที่ 10
เก่งมาก สเตรย์ด วันละ 8-10 กิ โล
ความเร็วแบบนี้ อีก 20 ปีคงเดินเสร็จ
ฉันไม่หิว
ฉันไม่คิดถึงอาหาร
ฉันไม่คิดถึงทาโก้ ชิป และกัวคาโมลี
ที่แน่ๆ คือ ฉันไม่คิดถึงหิมะ ที่มินนิอาโปลิส
ฉันไม่คิดถึงมาร์การิต้า
ให้ฆ่างูก็ยอมถ้า ได้ดื่มสักจิบ
ไม่ใช่ว่าฉันติดยา ฉันคุมตัวเอง ได้
เหมือนทุกคนที่ใช้ยาน่ะเหรอ
ฉันชอบทดลอง
ฉันเป็นคนที่ตอบว่าเอา แทนที่จะบอกว่าไม่
วันที่ 12
ไมล์ที่ 80
หวัดดี
คุณคือเชอริล สเตรย์ด ใช่ไหม
ใช่ค่ะ หวัดดี
ฉันรู้จักคุณด้วยเหรอ
ผมเห็นชื่อคุณที่ใบลงทะเบียนการเดินป่า คุณเป็นผู้หญิงคนเดียว
ใช่
ผมเกร็ก
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉันจะเดินลงไปแล้วนะ
เยี่ยม
โทษที ผมไม่นึกว่าจะมีแขก
แต่ละวัน คุณเดินได้ไกลแค่ไหน
ตอนนี้เฉลี่ยวันละ 35 กม.
งั้นพรุ่งนี้คุณ ก็ถึงทุ่งเคนเนดี้แล้ว
ก็หวังว่าอย่างนั้น
ฉันเดินได้วันละประมาณ 17-18 กม.เท่านั้น
ช่วง 2-3 อาทิตย์แรก ก็ยากแบบนี้ คุณเตรียมตัวทุกอย่าง...
ฝึกมาอย่างดี แต่ไม่มีอะไรเตรียมคุณ พร้อมรับความเจ็บปวด และความร้อนได้
เราเลือกปีผิดด้วย
คุณจะเลี่ยงแนวเขาเซียร์ร่ารึเปล่า
แน่นอน ฉันยอมเลี่ยงทุกอย่าง ฉันควรเลี่ยงใช่ไหม
ตอนนี้เส้นทางปิดหมด
หิมะใหญ่ที่สุดในทศวรรษ ไม่มีใครผ่านได้
เอาเป็นว่า...
เรานัดเจอกัน ที่ทุ่งเคนเนดี้ดีไหม
ผมจะแวะพักที่นั่น สัก 2-3 วัน
ได้สิ ขอบคุณค่ะ แผนเข้าท่า น่าจะดีกับฉันด้วย
ดีครับ
ฉันคิดว่าฉันท้อง
อะไรนะ
- ใครเป็นพ่อเด็ก - ฉันไม่รู้
คือ...
ฉันคิดว่าพอรู้
คิดว่าพอรู้เหรอ
นี่ล้อเล่นใช่ไหม
ทำไมทำตัวเองแบบนี้
เก็บเงินด้วยค่ะ
ให้ตายสิ ที่ตรวจการตั้งครรภ์กับจอบ
เธอต้องตรวจต่อหน้าฉัน
ถ้าท้องจริง เราจะไปหาคนที่เธอ "คิดว่าใช่" แล้วคิดหาทาง
คนต่อไป
เส้นทางแปซิฟิกเครสต์
ไม่ต้องหาทางอะไรทั้งนั้น
ฉันไม่เก็บเด็กไว้แน่
ฉันไม่รู้ว่าตัวเอง กลายเป็นขยะแบบนี้ ตั้งแต่เมื่อไหร่
ฉันเคยแข็งแกร่ง...
และมีความรับผิดชอบ
ฉันเคยมีความทะเยอทะยาน
ฉันเคยเป็นคนดี
ฉันทำลายการแต่งงานของตัวเอง แล้วตอนนี้ ยังทำลายชีวิตที่เหลือ ของตัวเองอีก
ฉันต้องกลับไปที่ร้านนั่น
ฉันจะเดินกลับไปหาผู้หญิง ที่แม่ฉันคิดว่าฉันเป็น
ฉันจะวางตัวเองในเส้นทางที่สวยงาม
เธอพูดบ้าบออะไรกัน
หินขวางทางเนี่ยเบ้อเริ่ม
วันที่ 14
บรูซ ร้องด้วยกันหน่อย
หวัดดี
มาถึงแล้ว
ขอต้อนรับสู่ทุ่งเคนเนดี้
- ทำสำเร็จจนได้ - ฉันทำสำเร็จแล้ว
ทุกคน
นี่เชอริล กับเจ้าปิศาจ
"เจ้าปีศาจ" เหรอ
หมายถึงเป้ฉันใช่ไหม
ให้ตายสิ
ดื่มอะไรดี
สแนปเปิล ฉันฝันถึงน้ำมะนาวสแนปเปิลมานาน
แล้วก็มันทอด มันทอดแบบไหนก็ได้
- ขอบคุณมาก ฉันมีเงินสด - ไม่ต้องๆ ไม่เป็นไร
- ผมเลี้ยง - ขอบคุณค่ะ
จริงๆ นะ เป้นั่นไม่มีสแนปเปิลเหรอ
ก็อยากให้มี
อยู่นี่นะ
- ยินดีด้วยนะ - ขอบคุณค่ะ
ผมอยากได้เสียงปรบมือแบบนั้น ตอนที่เดินเข้ามาบ้าง
โอเค ผมรู้เขาบอกว่า ห้ามให้อาหารสัตว์
แต่ผมคิดว่านี่เป็นโอกาสพิเศษ
สแนปเปิลหนึ่งขวดกับมันทอด
เยี่ยมเลยค่ะ
พอเสร็จจากตรงนี้ เอ็ดที่อยู่ตรงโน้น จะทำอาหารค่ำให้คุณที่ค่ายพักแรม
เยี่ยมมากเลย ขอบคุณค่ะ
เอ็ดน่าทึ่งมาก เราเรียกเขาว่าเอ็ดผู้น่าทึ่ง
ที่รัก
ถ้าคุณ ได้อ่านจดหมายนี้ นั่นแปลว่า คุณเดินผ่านทะเลทรายโมฮาวืมาแล้วเกือบ 160 กม.
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา
ไม่ว่าเราจะโกรธกันและกันแค่ ไหน
ผมยังภูมิใจและทึ่งกับคุณ
หรือ ไม่ก็จะเป็นเช่นนั้น เมื่อคุณทำสำเร็จ
ขณะที่เขียนจดหมายนี้ คุณเพิ่งออก ไป ดังนั้น คุณจึงยัง ไม่ได้ทำอะไรเลย
เหมือนผมไง เราจึงยังเป็นเพื่อนกันได้
มินนิอาโปลิสคิดถึงคุณนะ
นี่ เชอริล
- มาเอาอาหารสิ - เยี่ยมเลย
คุณ ไม่ใช่นักเดินป่าเหรอคะ
ไม่ใช่นักเดินป่าแบบคุณ
ผมแค่มาที่นี่ทุกฤดูร้อนเพื่อใช้เวลากับนักเดินป่าจริงๆ คุณทำให้ผมทึ่งนะ
ฉันก็ไม่ใช่นักเดินป่าจริงๆ
คุณเพิ่งเดินผ่านทะเลทรายมาเกือบ 160 กม.
ฉันเกือบตาย
ต้องการความช่วยเหลือไหมล่ะ
ฉันเหมือนคนที่ต้องการความช่วยเหลือเหรอคะ
รองเท้าบูทของคุณเล็กไป เล็บถึงหายแบบนี้
ใช่ คุณพูดถูก
ฉันเพิ่งรู้ตัวตอนที่คุณพูดขึ้นมา
ฉันนึกว่ามันต้องเจ็บขนาดนั้น
จะทำยังไงดี ฉันไม่มีเงินซื้อบูทใหม่
- ซื้อมาจากร้านอาร์อืไอใช่ไหม - ใช่ค่ะ
โทรหาร้านเลย พวกเขาจะส่งคู่ใหม่มาให้ ที่จุดพักต่อไปของคุณ
พูดจริงเหรอ
เป้ของคุณ ก็เกินไป
ต้องเอาของออกบ้าง
ผมจะเลือกของที่ไม่มปีระโยชน์สำหรับคุณ คุณทิ้งไว้ในกล่องของฟรีก็ได้ ยกเว้น...
คุณสามารถให้เหตุผลที่ดีได้ว่า ทำไมมันถึงจำเป็นสำหรับคุณ ตกลงไหม
อันนี้มปีระโยชน์ไหม
ฉันตัวเหม็น เหม็นตลอดเวลา รักแร้เหม็นน้อยที่สุดแล้ว
แล้วนี่ล่ะ สนุกไหมเวลาใช้
ยังไม่เคยได้ใช้สักครั้ง
ฉันไม่รู้ว่าตอนนั้นคิดอะไรถึงเอาเลื่อยมาด้วย
คุณเผาหนังสือหลังอ่านเสร็จรึเปล่า
จะให้ฉันเผาหนังสือเหรอ
ผมสัญญาว่าคุณจะไม่กลายเป็นนาซืหรอก
แต่จะทำให้เป้เบาขึ้นมาก
ทุกอย่างก่อนทุ่งเคนเนดี้
เดี๋ยวค่ะ เล่มนี้ไม่ได้
ห้ามเผาเด็ดขาด
คุณต้องแบกเอง
ฉันไม่ถ่ายรูปตอนกลางคืน
ไม่เคยได้ใช้เลย
ต้องใช้ทั้งแผงเลยรึนี่
ผู้หญิงไปเดินป่า แล้วพกถุงยางติดตัวไป 12 ห่อ
เฮ้ เอ็ด
เดี๋ยวมานะ
คุณจะส่งบูทไปที่นั่นเหรอคะ ฉันไม่ต้องทำอะไรเลยเหรอ
ขอบคุณมากค่ะ คุณจะเป็นบริษัทโปรดของฉันตลอดไป
โอเค
เยี่ยมเลย
เจมส์ เอ. มิเชเนอร์
เจมส์ มิเชเนอร์ ไม่ดียัง ไง
ไร้สาระ
เล่มไหนล่ะที่อ่านแล้ว...
ยังไม่อ่านสักเล่ม หนูอ่านแต่เอเดรียน ริช กับแฟลนเนรีย์ โอคอนเนอร์
ซึ่งแม่ก็อ่านเหมือนกัน มันไม่ต่างกันเหรอ
แม่ไม่รู้จะพูดยังไง
แม่ชอบเจมส์ เอ. มิเชเนอร์ และจะไม่เลิกรักเขา
คงแปลกมากสำหรับแม่สินะ
อะไรเหรอ
ที่หนูเจนโลกมากกว่า ตอนที่ แม่อายุเท่าหนูเยอะเลย
แม่ก็ตั้งใจให้เป็นแบบนั้น
เป็นยังไงคะ
แม่อยากให้ลูกมปีระสบการณ์มากกว่าแม่
แต่แม่ไม่นึกว่าบางครั้งมันจะเจ็บปวด
ทำไมแม่ถึงทนนิสัยแย่ๆ ของหนูได้
ลูกใส่ชุดนั้นแล้วน่ารักจังเลย
แม่จะตัดให้หนูอีกชุด
คุณตัดสินใจว่ายังไงเรื่องหิมะ
ถ้าเป็นไปได้ก็อยากไปต่อ
เอ็ดบอกผมว่านักเดินป่าหลายคน ไปทางพีซีทีอีกประมาณ 65 กม. ถึงเทรลพาส
นั่นแหละที่ถูกหิมะขวาง
แล้วต้องขึ้นรถบัสไปรีโน่ และต่อไปยังทรัคกี
จากนั้นก็ใช้เส้นทางเดินป่า ในระดับที่ต่ำลงมา
ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อนั่งรถบัส
คุณก็คงไม่ได้มาที่นี่ เพื่อลื่นตกเขาเหมือนกัน
ก็จริงค่ะ
ถ้าห่วงว่าจะไม่ได้ประสบการณ์เต็มที่ ก็เดินออกไปไกลอีกหน่อย
เดินไปที่เมาต์ฮูด หรือบริดจ์ ออฟ เดอะ ก็อดส์ก็ได้
บริดจ์ ออฟ เดอะ ก็อดส์เหรอคะ ฉันชอบชื่อจัง
ยังไงก็ตาม อย่าตัดสินว่าร้ายตัวเองนัก
ซึ่งดูท่าว่าคุณจะทำแบบนั้น มามากพอแล้ว
ฉันจะยังขี่ม้า ได้ ไหม
บ็อบบี้ เกรย์
ผมเสียใจด้วย
- อีกนานแค่ไหนคะ - ฉันจะยังขี่ม้าได้ไหม
เราจะฉายรังสี เพื่อลดขนาดเนี้องอกข้างไขสันหลังของคุณ
กระเทือนนิดเดียว ไขสันหลังอาจหัก
นานแค่ไหน
ไม่เป็นไรใช่ไหม ลูก
ไม่เป็นไรค่ะ
นี่พอลนะครับ กรุณาฝากข้อความไว้ แล้วผมจะโทรกลับ
ขอ โทษที่โทรมาตอนดึก
ขอบคุณค่ะ
ฉันอยู่ที่รืโน่ ถ้าคุณอยู่ที่นี่ เราจะได้หย่ากันอีกที
แค่อยากบอกว่าฉันยัง ไม่ตาย
ฉันมีข่าวแค่นี้แหละ
บทสรุปรวม ของบทเรียนที่ฉันได้รับในการเดินป่า
โอเค บายนะ
วันที่ 25
สวัสดีค่ะ ฉันเชอริล
ฉันเป็นผู้หญิงตัวคนเดียว ที่จะขอติดรถ ไปด้วย
ขอให้ฉันติดรถคุณ ไปด้วยได้ไหม คุณจะได้ข่มขืนและหั่นศพฉัน
- คุณมุ่งไปทางเหนือรึเปล่าคะ - ใช่ครับ
ฉันขอติดรถไปสัก 20 กม.
- เป้คุณเท่ทีเดียว - ขอบคุณค่ะ
ผมไปส่งคุณไม่ได้เพราะไม่มีที่
- หมายความว่ายังไง - ผมมีของเต็มไปหมด
จิมมี่ คาร์เตอร์ครับ
ไม่ได้เป็นญาติกันหรอก
ผมสัมภาษณ์คนเร่ร่อนให้ โฮโบไทมส์ ผมขับรถไปทั่วสหรัฐฯ
ผู้หญิงเร่ร่อนแบบคุณ หายาก
คุณเข้าใจผิดแล้ว ฉันไม่ใช่คนเร่ร่อน
โฮโบไทมส์ นี่มีจริงเหรอ
จริงพอที่จะจ่ายค่าที่พัก และค่าน้ำมันของผมนั่นแหละ
คุณใช้ชีวิตบนถนนแบบนี้นานแค่ไหนแล้ว
ฉันไม่ได้ "ใช้ชีวิตบนถนน" ฉันกำลังเดินป่าเส้นทางแปซิฟิกเครสต์
ฉันต้องเปลี่ยนเส้นทางเพราะต้องเลี่ยงหิมะ
ถ้าคุณไม่ใช่คนเร่ร่อน คุณพักที่ไหน
ตอนนี้ยังไม่มีที่อยู่แน่นอน หลังจาก เดินป่าเสร็จ ฉันคงจะไปอยู่ที่พอร์ตแลนด์
สุดยอด ไม่ได้คุยกับผู้หญิงเร่ร่อน มา 2 ปีแล้ว
ให้ฉันพูดใหม่นะ ฉันไม่ใช่คนเร่ร่อน
และคงเป็นเพราะผู้หญิง เดินออกจากชีวิตตัวเองไม่ได้
เพราะมีลูกต้องเลี้ยง มีพ่อแม่ต้องดูแล
คุณพูดเหมือนพวกสนับสนุนสิทธิสตรี
ก็ใช่น่ะสิ
เยี่ยมมาก ดีเลย ผมชอบพวกรักสิทธิสตรี
คุณบอกผมว่าไม่ใช่คนเร่ร่อน งั้นก็แปลว่าคุณมีงานใช่ไหม
ฉันเคยมีงานหลายอย่าง
เมื่อ 2-3 ปีก่อน ฉันยังเรียนอยู่เลย
หวังว่าคงไม่ถามเรื่องส่วนตัว...
แต่ผมสังเกตว่าส่วนใหญ่ความเจ็บช้ำส่วนตัว
บังคับให้คนละทิ้งชีวิตตัวเอง
แล้วมาใช้ชีวิตอย่างคนเร่ร่อน คุณเป็นแบบนั้นรึเปล่า
นี่คือชีวิตของฉัน ฉันแค่ขอพักนิดหน่อย
มันไม่ใช่ชีวิตคนเร่ร่อน ฉันไม่รู้จะพูดยังไงอีก
- ขอถ่ายรูปได้ไหม - ไม่ได้
คงได้ลงปักษ์ฤดูใบไม้ร่วง ผมมีงาน 2-3 ชิ้นที่ได้ลงในนิตยสารอื่น
ฮาร์เปอร์ส เคยบอกว่าสนใจ
- ฮาร์เปอร์ส เหรอ - นิตยสารของนิวยอร์ก
ค่อนข้างหรูทีเดียว
ฉันรู้จัก ฮาร์เปอร์ส ฉันอยากเป็นนักเขียนให้ที่นั่น
ฉันไม่อยากลงหน้ากลาง เพราะเป็นคนเร่ร่อนประจำเดือน
นี่อะไร
ถุงยังชีพสำหรับคนเร่ร่อน ขอบคุณมากนะ
หมาคุณชื่ออะไร
สตืวื่ เรย์ ได้มาวันที่เขาตาย
หมายถึงสตืวื่ เรย์อีกคนน่ะ
ฉันชอบสตืวื่ เรย์
เปิดเพลง LoveStrUck หน่อยสิ
ฉันรู้สึกแบบนั้นทันที ที่เธอก้าวขึ้นรถ
หุบปากน่าสไปเดอร์ ให้ตายสิ
อย่าสนใจเขาเลยนะ ก็แค่ตาเฒ่าหัวงู
เธอคงแกร่งน่าดูถึงมาเดินป่าเส้นทางนี้
ฉันนั่งรถมากับคุณ
คงไม่แกร่งเท่าไหร่
เด็กน่ารักจัง อายุเท่าไหร่คะ
แค่ 8 ขวบ
ฉันขอโทษค่ะ
โดนรถบรรทุกชนตอนขี่จักรยานเมื่อ 5 ปีก่อน
เขาเป็นเด็กที่แกร่งมากด้วย เหมือนแม่เขานั่นแหละ
ฉันเสียใจจริงๆ ค่ะ
ฉันรู้ ที่รัก
แม่ไม่เคยได้โอกาสเลย
อย่าพูดแบบนั้น มันยังไม่จบ
เราจะหาคนที่ช่วยแม่ได้ เราจะสู้
แม่เป็น
แม่หรือเมียเสมอ
แม่ไม่เคยได้ควบคุมชีวิตของตัวเอง
แม่คิดเสมอว่ายังมีเวลาอีกเยอะแยะ
แล้วพอ...
มีอะไรหลายๆ อย่างเริ่มต้น
ให้ตายสิ
วันที่ 30
ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย
เดี๋ยวก่อน
โอเค
เลิกฮัมเพลงนั้นเสียที ได้ ไหม
- คนมีความสุขก็ร้องเพลงทั้งนั้น - หุบปากน่า
ตะวันส่องแสงสาดมาที่หลัง
ทิศเหนึอต้องอยู่ทางนั้น
ฉันจะไม่พ่ายแพ้หมดหวัง
ไม่งั้นคง ได้กลับไปเดลาแวร์
มุ่งหน้า ไปพอร์ตแลนด์
หวังว่ากำลังมุ่งหน้า ไปพอร์ตแลนด์
ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย
แคลิฟอร์เนีย
ขำตายล่ะ
พลูมาสเคาน์ตื้
คุณหลงทางเหรอ
เปล่าหรอก
แค่กำลังซวย
หวัดดี คนสวย
หวัดดี เลดี้
มันช่วยชีวิตแม่ไว้
หลังจากแม่จากพ่อของลูกมา
หนูรู้
แม่จะไม่ให้หนูต้องสัญญาอะไรหรอก
แค่นี้ลูกก็ลำบากใจแย่แล้ว
แค่ขอร้องให้ทำสิ่งที่มีเมตตาที่สุด
วันที่ 32
กลับมา
กลับมานี่
กลับมานะ
นี่ค่ะ คงจะอุ่นขึ้น
หนูจะกลับมาตอนเช้ากับลีฟ
หนูรักแม่นะ
แม่เป็นคนสำคัญของหนู
เป็นทุกสิ่งทุกอย่าง
รัก
รักนะ
อาการเป็นยังไงคะ
หมอบอกว่าประมาณ 1 ปี
นี่แค่เดือนเดียว เดือนนรก
ฉันเสียใจ
ฉันจะสวดภาวนาให้เธอ
นักบุญแพทริคเวร
ไปลงนรกให้หมดนั่นแหละ
ขอบคุณพระเจ้า ที่ช่วยชื้ทาง
ทำอย่างกับว่าพระเจ้าจะสนใจ
ขอ โทษนะ แต่พระเจ้าก็คือนางมารใจเหี้ยม
ใช่ ฉันต้องการคุยกับเขา
เรื่องด่วน บอกให้กลับบ้านเดี๋ยวนี้
หายหัวไปไหนมา
ฉันอยู่ที่โรงพยาบาลทั้งวัน แม่กำลังจะตาย
- อย่าพูดแบบนั้น - เธอเข้าใจใช่ไหม
- แม่ตายไม่ได้ - ได้สิ แม่กำลังจะตาย
หยุดนะ
แม่ตายไม่ได้
มีทั้งคิลเลอร์ และดูบี้
ดูบื้
แดนสิงห์มอเตอร์ไซค์ด้วย
แดนสิงห์มอเตอร์ไซค์... ว้าว
ฉันเคยอยากเป็นเหมือนหมอนั่น
นิปเปอร์ด้วย
"ถ้าเอาหน้าแนบกระจก...
"ก็จะเห็นส่วนหนึ่งของทะเลสาบซูพืเรืย"
ห้องพักพร้อมวิว
แม่พูดว่า
ตลอดทั้งชีวิต แม่อยากได้ห้องพักพร้อมวิว
ให้ตายสิ แม่ไม่เคยเลิกหวังเลย
2-3 ปีที่ผ่านมา ฉันทำเหมือนแม่ไม่มีความสำคัญอะไร
แต่...
จริงแล้วแม่คือทุกอย่าง
เธอทำอะไรน่ะ
สวดมนต์
หุบปากน่า
ฉันกำลังสวดมนต์ต่อทั้งจักรวาล...
หวังว่าพระเจ้ามีจริง
เพราะฉันอยากให้เกิดปาฏิหาริย์
แม่เราต้องไม่ตายตอนอายุ 45
วันนรกที่ 36
อยากเห็นหน้าแม่จัง
แม่ต้องดีใจมากๆ ที่ได้เห็นหน้าเธอ
ดีใจมากๆ ที่ได้เห็นเธอ...
แม่รักลูกแค่ ไหน
ไม่
เท่านี้ใช่ไหม
เท่านี้เหรอ
เท่านี้รึเปล่า
เท่านี้ใช่ไหม
แขนแม่ติด อ้ากว้างกว่านี้ไม่ได้แล้ว
อ้าแขนกว้างกว่านี้ไม่ได้แล้ว
ลงทะเบียนที่โต๊ะพยาบาล
เราวางน้ำแข็งบนตาของเธอ
เธออยากบริจาคดวงตา เราก็เลย...
พระเจ้า
ไปตายซะ อืบ้า
จะเอาอะไร
ระยำ ไปต่อเถอะ
ระยำ
เลิกฮัมเพลงนั้น เสียทีได้ไหม
ลูกเป็นอะไร
ไม่รู้จริงๆ ลูกเป็นอะไร
แม่มีความสุข คนมีความสุข ก็ร้องเพลงทั้งนั้น
ทำไมถึงมีความสุข เราไม่มีอะไรเลยนะแม่ ไม่มีสักอย่าง
- เราร่ำรวยความรัก - ให้ตายสิ ขอร้องเถอะ
อย่าพูดแบบนั้นเลย
- เราสองคนเป็นเด็กเสิร์ฟเต็มเวลา - เราเป็นนักศึกษา
เรามีเงินกู้ที่ต้องใช้คืนทั้งชีวิต บ้านนี้ก็
จะพังมิพังแหล่ แม่อยู่ตัวคนเดียว
เพราะดันแต่งงานกับขี้เมาสารเลว
พอหนูกลับมา แม่กลับร้องเพลง อย่างมีความสุข แม่ไม่เข้าใจตรงไหน
เชื่อสิ ไม่มีตรงไหนที่แม่ไม่เข้าใจ
แล้วยังไง
เชอริล ถ้ามีสิ่งหนึ่ง ที่แม่จะสอนลูกได้
คือการหาตัวตนที่ดีที่สุดของลูก
และเมื่อพบแล้ว ให้ยึดมันไว้ให้แน่น อย่าปล่อย
นี่นะ ตัวตนที่ดีที่สุดของแม่
แม่พยายามอยู่ไง
แม่เสียใจไหมที่แต่งงาน กับขี้เมาสารเลว
ไม่เลย
ไม่เคยสักครั้ง เพราะแม่มีลูก
กับน้องของลูก
เห็นไหมว่าเป็นยังไง
มันไม่ง่าย...
แต่ก็คุ้มค่า
ยังมีวันอื่นๆ อีกเยอะ ที่จะแย่กว่านี้
ลูกจะปล่อยให้มันทำลายลูกก็ได้
แต่ไม่รู้นะ แม่อยากมีชีวิตต่อไป
"ฉันอยากมีชีวิตต่อ ไป"
"แค่จะอยู่และสนุกกับชีวิต สุขทั้งเศร้าๆ ยังทำไม่ได้เลย"
วันที่ 49
ฉันคิดว่าอาจมีพัสดุสำหรับฉัน ฉันชื่อเชอริล สเตรย์ดค่ะ
- บูทคู่ใหม่จากอาร์อีไอใช่ไหมครับ - ใช่ค่ะ
คุณเดินแบบนั้นมาไกลแค่ไหน
เกือบ 80 กม. ได้ แน่ใจเหรอคะ ว่าไม่มีพัสดุอื่น
แน่ใจสิ คุณผู้หญิงครับ ถ้าคุณเดินมา 80 กม. ด้วยเทปพัน คุณก็ได้ของที่ถูกต้องแล้ว
2 เหรียญสำหรับสแนปเปิล
งั้นขอผ่านไปก่อน
ขอบคุณค่ะ
ชอบรองเท้าฉันไหม
เชอริลที่รักยิ่ง คุณมาถึงครึ่งทางแล้ว
เกือบพันกิโลเมตร ให้ตายเถอะ!
ผมบังเอิญไปเจอเอมี่ เอมี่บอกว่าคุณใช้เส้นทาง ที่ไกลกว่าเดิม
คุณตัดสินใจรึยัง ว่าจะจบที่ไหน บอกผมด้วยนะ ผมจะส่งครืมทาเท้า ไปให้สักหลอด
ผมขอ โทษที่ตัดบทโทรศัพท์ ก่อนที่คุณจะออกเดิน
ผมคงยังโกรธคุณ ไม่หาย
ที่ตลกก็คือ...
ให้ตายสิ แต่ผมยอมรับนะ
ผมคิดถึงคุณ
เอาน้ำไปด้วยเยอะๆ ระหว่างเดินป่านะ
ขึ้นไปอีก 30 กม. มีแท็งก์น้ำใช่ไหมคะ
ใช่ แต่ข้างนอกร้อนเกือบ 38 องศา
เหงื่อออกท่วมแน่
โอเค ขอบคุณค่ะ
หวัดดีครับ
คุณน่าจะมีของสำหรับสเตซี่ จอห์นสัน
ผมจะไปดูให้
หวัดดีค่ะ คุณเดินป่าเส้นทางพีซีทีใช่ไหม
ใช่
คุณล่ะ
คุณเป็นผู้หญิง
เธอเจอผู้ชายที่ชื่อเกร็กบ้างไหม
เจอสิ สักพักมาแล้วนะ ที่ทุ่งเคนเนดี้
ตอนที่ฉันรู้น้อยกว่าตอนนี้อีก
เขาเลิกเดินแล้วนะ
อะไรนะ เกร็กน่ะเหรอ
เขาสู้หิมะไม่ไหว จะกลับมาใหมปีืหน้า
ว้าว
เกร็กล้มเลิกความตั้งใจ แต่ฉันยังอยู่เหรอเนี่ย
แบบนี้ต้องฉลอง
เธอเหงาบ้างไหม
พูดตามตรงนะ ฉันว่าชีวิตจริงของฉันอ้างว้างยิ่งกว่านี้อีก
แน่นอนว่าฉันคิดถึงเพื่อนๆ แต่...
ไม่มีใครรอฉันอยู่ที่บ้าน
แล้วเธอล่ะ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่
ไม่รู้สิ ฉันแค่ต้องหาอะไรบางอย่างในตัว
ฉันว่าการเดินป่าช่วยได้
ฉันหมายถึง ดูนั่นสิ
มันมีพลังที่จะเติมให้เธออีก ถ้าเธอยอม
ฉันเคยรำคาญกับสิ่งที่แม่ฉันเคยพูด
"พระอาทิตย์มีขึ้นและตกทุกวัน
"เราเลือกที่จะอยู่ดูมันได้
"เราสามารถวางตัวเองในเส้นทางที่สวยงาม"
ฉันชอบผู้หญิงแบบนั้น
แม่ของฉันคือรักแท้ในชีวิตฉัน ไม่มีอะไรอื่น...
ต้องพูด
ฉันนึกว่าจะมีโซฟา กระดาษทิชชู่ และของบ้าๆ แบบนั้น
นั่นมันการบำบัด แบบเสียชั่วโมงละ 50 เหรียญ
นี่แค่ชั่วโมงละ 10 เหรียญ
ทำไมคุณถึงรู้สึกว่า ความตายของแม่ทำลายชีวิตคุณ
นั่นงานของคุณเหรอ ที่มาบอกผู้ที่ เพิ่งเสียญาติ ว่าพวกเขาเสียใจเกินไป
คนเราแสดงความเศร้าแตกต่างกันไป ผมถามถึงคุณ
ของฉันมันแย่นักเหรอ
คุณใช้เฮโรอีน กับการมีเพศสัมพันธ์ กับทุกคนที่ขอ
ผมไม่แน่ใจว่าคุณมีความสุข ที่ทำแบบนั้น
คุณคิดผิดแล้วล่ะ
ตอนที่ทำ ฉันก็รู้สึกดี และมีความสุข
ตอนที่ไม่ทำ ฉันรู้สึกว่าอยากตาย
คุณหลับนอนกับสามีด้วยใช่ไหม
เปล่า ฉันมองเรื่องเพศเหมือนผู้ชาย ฉันชอบแบบไม่มีพันธะผูกพันมากกว่า
คุณคิดว่าผู้ชายชอบแบบนั้นเหรอ
"คุณอยู่ตรงนี้"
ฉันเห็นโปสเตอร์นั่นทุกที่ โคตรเกลืยดมันเลย
ทำไมถึงสอนเด็กว่าพวกเขาไม่สำคัญ
คุณคิดว่าคุณสำคัญไหม
ฉันรู้ว่าฉันสำคัญ
งั้นใครล่ะที่ไม่มีความผูกพันกับคุณ
ใช่ รู้ไหม
แบบนี้ไม่ได้ผลหรอก พูดคุยช่วยอะไรไม่ได้
"อยากกินกำปั้นรึไง"
อยากกินกำปั้นรึไง
ไป เร็วๆ เข้าไปในรถ
ขึ้นรถ
ไปให้พ้น
อีกากื
ฉันจะฆ่าแก
ฉันจะเตะตูดแกด้วยบูทคู่ใหม่ของฉัน ไอ้สารเลว
ขอบใจนะ ลูกรัก
"ไข่กับเบค่อน"
อยากกินไข่กับเบค่อนไหม
ที่รัก
หมดฝน ไม่ต้องทุกข์ทนแล้ว
แม้แต่เด็กเท้าปกติ ก็หลงรัก โลกนี้..
"หลังจาก ได้รองเท้าคู่ใหม่"
แฟลนเนรีย์ โอคอนเนอร์
และเชอริล สเตรย์ด
วันที่ 56
เถ้ากระดูกจากร่างกาย ไม่เหมือนเถ้าถ่านจากไฟ
ที่นุ่มละมุน มันเหมือน...
กรวดสีจางๆ ผสมกับหินเล็กๆ สีเทามากกว่า
ฉันโปรยเถ้าส่วนใหญ่รอบที่ฝังศพของแม่
แต่ก้อนที่ใหญ่กว่านั้น...
ฉันใส่ในปาก...
แล้วกลึนลง ไปทั้งก้อน
จากนั้นฉันก็ย้ายไปพอร์ตแลนด์
กับโจบ้า
ครั้งแรกที่ฉันดูดเฮโรอีน
ฉันได้หัวเราะเหมือนเด็ก
และหมุนตัว ไปรอบๆ กล่องเครื่องประดับของแม่
จากนั้นเราก็เิร่มสูด
แต่เรา ไม่เคยคิดฉืดเข้าเส้น
ไม่เคยสักครั้ง
ครั้งแรกที่ฉันฉืดเฮโรอีน ฉันร้องขอเอง
หลังจากวันเกิดฉัน...
ผู้ชายคนหนึ่งขอเงินจากฉัน
หลังจากนั้นหนึ่งอาทิตย์
ก็มีคนอวยพรวันเกิดฉัน
เฮโรอีนเหรอ เรื่องโง่ๆ ที่เห็นแก่ตัว มีตั้งเยอะ ทำไมถึงทำตัวเองแบบนี้
อย่าแตะต้องตัวฉันนะ
อย่าเล่นเกมบ้าๆ แบบนี้
คุณมาทำไม ฉันไม่ได้ขอให้คุณมา
คุณแค่อยากเป็นวืรบุรุษ
ก็อาจใช่
- คุณมาที่นี่ทำไม - เพราะอยากมา
แค่อยากมา
ให้ตายสิ
แท็งก์น้ำเวรนั่นอยู่ไหน
ซวยจริง
วันที่ 58
อย่าตายที่นี่นะ
30 นาที
ไอโอดีนเม็ดเวรเอ๊ย
มีน้ำบ้างไหม
ถ้ามีก็จะให้ แต่มันยังไม่สะอาด
ใช้ไอโอดีนเม็ด อีกครึ่งชั่วโมงถึงจะดื่มได้
แต่ต้องกรองก่อน
เราไม่มีที่กรอง
ใช้ของฉันก็ได้
มีขวดไหม
มีกระป๋องเบียร์เปล่า
โอเค
คุณมาทำอะไรที่นี่
ฉันกำลังเดินป่าเส้นทางพีซีที
จะฆ่าเวลายังไงดี
ฉันพอคิดออก
รูปร่างดีนะ ว่าไหม
ฉันต้องไปแล้ว
นั่งเถอะน่า เราแค่แหย่เล่น
เราต้องไปเหมือนกัน
ขอบคุณมาก
นึกว่าจะเดินป่าต่อ
ฉันเปลี่ยนใจ
พยายามจะหลอกเราเหรอ
เปล่า ฉันเปลี่ยนใจ
เปลี่ยนชุดด้วย
ผมชอบกางเกงคุณนะ
ใส่แล้วสวยดี
เน้นสะโพก ขา และก้นแน่นๆ
ขอร้องว่าอย่าพูดแบบนั้น
ผู้ชายชมผู้หญิงไม่ได้ริไง
ขอบคุณ
ทำบ้าอะไรอยู่
ฉันนึกว่านายหลง กลับมานี่ ไปกันได้แล้ว
ดื่มให้สาวน้อยตัวคนเดียวในป่า
วันที่ 62
ขอต้อนรับสู่โอเรกอน
หวัดดี วัวโอเรกอน
8 ส.ค. 1995 - แต่ฉันต้องรักษาสัญญา และยังต้องเดินอีกไกลก่อนจะนอนพักได้
โรเบิร์ต ฟรอสต์ และเชอริล สเตรย์ด
แอชแลนด์
เกรตฟูลเด้ด
เจอร์รื่ การ์เซืย เสียชีวิต
คุณทาสีนี้ขึ้นนะคะ
จริงเหรอคะ
ตายจริง
คุณจะถือไหมถ้าฉันจะขอพูดหน่อย
ได้เลยค่ะ
ลิปสติกสีสวยที่สุดในโลกก็ช่วยไม่ได้
ถ้าผู้หญิงคนนั้นไม่ดูแลอนามัยของตัวเอง
ฉันตั้งใจว่าจะดูแลเรื่องนั้นอยู่แล้ว
ฉันว่าควรให้ความสำคัญเป็นอันดับแรกเลยนะ
ผมทำงานที่คลับทางด้านโน้น
คืนนี้เราจะมีงานเพื่อสดุดี เจอร์รี่ การ์เซีย
คุณน่าจะแวะมานะ
ดีค่ะ
- คุณชื่ออะไร - เชอริล
ไม่ต้องห่วง ผมไม่กัดหรอก
ถึงกัดฉันก็ไม่ถือ
ให้ตายสิ ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะพูดแบบนั้นออกไป
ขอโทษที คือฉันอยู่คนเดียวมาสักพัก...
ไม่ใช่ "คนเดียว" แบบนั้น ฉันมีแฟนหลายคน
คือฉันเดินป่าคนเดียวมาได้สักพัก
ผมจะใส่ชื่อคุณไว้ในรายชื่อแขก
หวังว่าจะได้เจอกันนะ
หวัดดี ที่รัก
ที่คือกล่องแอชแลนด์ของเธอ
ขอให้มีความสุขกับการพัก ที่เธอคู่ควร แต่อย่าสนุกจนเกินไปล่ะ ตกลงไหม
ยังต้องเดินป่าอีกไกล รู้ไหม
ฉันบอกว่าจะเลิกเมื่อไหร่ก็ได้
แต่ฉันขอคึนคำ
ถึงเส้นชัยแล้ว โทรหาฉันนะ
รักนะ จุ๊บๆ เอมี่
ว้าว ผมรู้จักคุณรึเปล่า
พอล
พอลที่รัก
เมื่อเช้านี้ฉันตึ่นขึ้นมา เขียนชื่อคุณบนชายหาด
ฉันทำแบบนั้นบนชายหาดทุกที่ที่ ไป ตั้งแต่ฉันพบคุณ
แต่ฉันจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว
ฉันพร้อมแล้วที่จะเดินต่อ ไป
ฉันเหลือระยะทางต้องเดิน อีกแค่ประมาณ 500 กม.
ฉันอยากให้มันจบจะแย่
แต่ฉันก็กลัว
เมื่อเดินเสร็จแล้ว...
ฉันจะเหลึอเงินติดตัวแค่ 20 เซนต์
แต่ฉันจะต้องเิร่มใช้ชีวิต
ซึ่งฉันยัง ไม่พร้อมเลย
เข้าสู่อุทยานแห่งชาติเมาต์ฮูด
คุณคะ ได้โปรด รอก่อน
ผมเพิ่งปิด
คุณคิดว่ามีพัสดุสำหรับฉันไหมคะ
รอพรุ่งนี้ได้ไหม
มันมีเสื้อผ้าสะอาดกับอาหาร และแบตเตอรี่ที่จำเป็น
โอเค
ถ้าหลังจากนี้คุณจะดื่มกับผม
แน่นอนค่ะ
นี่ไง คนสวย
ขอบคุณค่ะ
ชอบพันช์ไหม
ผมทำอร่อยนะ ผมจะใส่เหล้าที่เจอลงไป
ตามด้วยน้ำผลไม้ 2 กระป๋อง
ฟังดูน่าอร่อย
เชอริล
ให้ตายสิ
- "หากความกล้าปฏิเสธ... - ...จงไปให้ไกล ยิ่งกว่าความกล้า"
เอมิลี่ ดิคคินสัน
"แต่ฉันต้องรักษาสัญญา และยังต้องเดินอีกไกลก่อนจะนอนพักได้"
วอลต์ วิตแมนใช่ไหม
โรเบิร์ต ฟรอสต์ต่างหาก วิตแมนนั่น "จงอยากรู้อยากเห็น แต่อย่าตัดสิน"
"พระเจ้าก็คือนางมารใจเหี้ยม" คุณไม่ได้ใส่ชื่อ
- นั่นของฉันเอง - คุณคือฮีโร่ของพวกเรา
หนุ่มๆ ผมปิดที่นี่แล้ว
เราแค่อยากขอรับพัสดุ
ขอโทษที ฉันเปิดให้เธอแล้ว ฉันจะไม่เปิดอีก
แต่คุณยังไม่ได้ปิดนี่ พัสดุก็อยู่ตรงนั้นเอง
คืนนี้อากาศแย่มาก
ไม่ว่าในพัสดุจะมีอะไรก็ตาม มันจะทำให้คืนนี้ดีขึ้น ช่วยหน่อยได้ไหมคะ
นั่นม้าของคุณเหรอ
ถ้าอยากขี่เล่นตอนเช้า มันก็อยากอยู่พอดี
ค่ายพักอยู่ทางซ้าย ซ้ายใช่ไหม
ราตรีสวัสดิ์ แล้วเจอกันตอนเช้านะ
เบอร์หนึ่ง
และเบอร์สอง
นิดๆ หน่อยๆ
เชอริล คุณทำยังไง ที่ต้องอยู่คนเดียวตลอดเวลา
เราอยู่กันเป็นกลุ่ม เรายังเบื่อกันจะแย่
ฉันปล่อยความคิดไปตามที่ต่างๆ
ที่ฉันไม่อยากไป แต่ฉันคิดว่า
มีครั้งหรือ 2 ครั้ง ที่ไม่รู้ทำไม ฉันแค่...
ผมเข้าใจ
มีแฟน 2-3 คน ที่ผมไม่อยากนึกถึงอีก
ฉันรู้นายหมายถึงใคร
ฉันไม่อยากพูดถึงตอนนี้
อีกแล้วเหรอเนี่ย
ราตรีสวัสดิ์
แค่ขอร้องให้ทำสิ่งที่มีเมตตาที่สุด
เราไม่ต้องทำ แบบนี้ก็ได้
มันไม่สบายมานาน
มันต้องมีทางอื่นสิ
เราไม่มีเงิน ที่จะทำแบบถูกวิธี เราไปหาสัตวแพทย์ไม่ได้
ลีฟ มันจะตายช้าๆ อย่างทรมาน
แค่ขอร้องให้ทำ สิ่งที่มีเมตตาที่สุด
หวัดดีน้องชาย นี่ฉันเอง
ฉันรู้ว่าเรา ไม่มีบ้านให้กลับไป แต่...
ฉันจะพาเธอไปกับฉัน
ช่วงที่ผ่านมายากลำบากมาก แต่...
ถือว่าฉันขอนะ ตกลงไหม
ช่วยพยายามหน่อย
ฉันรักเธอนะ
บาย
หวัดดีคนสวย
ผมเอากาแฟกับโดนัทสดใหม่มาให้
ขอบคุณจริงๆ ค่ะ
แวะมาเติมกาแฟอีกก่อนไปได้นะ
ฉันจะไปค่ะ ขอบคุณมาก
อรุณสวัสดิ์หนุ่มๆ
คุณมีชื่อที่ใช้เดินป่าไหม
เหมือนชื่อเล่นไง
เราตั้งให้คุณชื่อหนึ่ง
- จริงเหรอ - ราชินีพีซีที
ไม่เอาน่า
เราได้ยินเรื่องเล่ามากมาย ที่คนช่วยทำโน่นทำนี่ให้คุณ
ไม่มีใครให้อะไรเราเลย อันที่จริง ไม่มีใครทำอะไรให้เราเลย
แต่ได้โปรดเถอะ แวะไปเติมกาแฟก่อน ฝ่าบาท
ใช่ ปกติฝ่าบาทไม่ต้องไปเติมกาแฟเอง กาแฟจะมาเอง
ถูกต้อง
เพื่อน หยุดเถอะ
หยุด เพลงนั้นจะติดในหัวฉันไปตลอด
อีก 150 กม.
- ถ้าฉันแค่... - อย่า
ไม่ต้อง
หุบปาก
พูดจริงนะ
วันที่ 80
ไม่เป็นไร
เธอปลอดภัยนะ
ไม่เป็นไร
ไม่มีอันตรายหรอก
อย่ากลัวนะ
ได้ตัวมันแล้ว
ขอบใจนะ
ขอบใจ
- มันมีชื่อไหมคะ - ชู้ตติ้งสตาร์
ชู้ตติ้งสตาร์เหรอคะ
ฉันวีร่า ส่วนนี่ไคล์
ฉันเชอริลค่ะ เดินป่าสนุกไหมจ๊ะ
สนุกดีครับ ขอบคุณที่ถาม
สุภาพจังเลย
เราแวะมาช่วงสุดสัปดาห์ ไม่ว่าฝนจะตกหรือไม่ก็ตาม
วืร่าเป็นคุณยายของผม ยายดูแลผมเพราะ...
ผมมีปัญหาที่ผมไม่ควรจะบอกคนแปลกหน้า
งั้นก็ไม่ต้องพูดถึงมันก็ได้
แต่รู้ไหม ทุกคนก็มีปัญหาทั้งนั้น ฉันเองก็มีปัญหา
ปัญหาแบบไหนฮะ
ฉันมีปัญหากับพ่อ ฉันไม่ได้เจอพ่ออีกแล้ว
ผมก็เหมือนกัน
แล้วแม่คุณล่ะฮะ
แม่ฉันเสียแล้ว
แตปีัญหามันจะไม่เป็นปัญหาไปตลอดหรอก มันจะกลายเป็นอย่างอื่น
แม่คุณตายยังไงฮะ
แม่ฉันป่วยหนักมาก
แม่ผมเป็นนักร้อง แม่สอนผมร้องเพลงหลายเพลงเลย
- จริงเหรอ - อยากฟังสักเพลงไหมฮะ
ข่าวจากหุบเขาว่าเธอกำลังจะจาก ไป
เราจะคิดถึงดวงตาที่สดใส กับรอยยิ้มแสนหวานของเธอ
เธอจะนำแสงอาทิตย์ไปกับเธอ
แสงที่ส่องเส้นทางให้สว่าง
มานั่งข้างๆ ฉันสิ ถ้าเธอรักฉัน
อย่าเพิ่งบอกลากัน
ขอให้จดจำหุบเขาเรดรืเวอร์
และโคบาลที่รักแท้ไม่เปลี่ยนแปลง
ขอให้จดจำหุบเขาเรดรืเวอร์
และโคบาลที่รักแท้ไม่เปลี่ยนแปลง
เพราะจังเลย
ขอบคุณฮะ
หนูคิดถึงแม่
ให้ตายสิ หนูคิดถึงแม่
ไม่มีทางที่เราจะรู้ว่า ทำ ไมสิ่งหนึ่งถึงเกิดขึ้น แต่ ไม่ใช่อย่างอื่น
เส้นทาง ไหนจะนำ ไปสู่อะไร
สิ่ง ไหนจะทำลายอะไร
หรือสิ่ง ไหนจะทำให้อะไรเติบโตงอกงาม
หรือตาย
หรือต้องเปลี่ยนเส้นทาง
มันจะเป็นยัง ไงถ้าฉันยก โทษให้ตัวเอง
หรือถ้าฉันเสียใจ
แต่หากฉันย้อนเวลากลับไปได้ ฉันจะไม่เปลี่ยนอะไรเลย
ถ้าฉันอยากนอน กับผู้ชายเหล่านั้น ทุกคนล่ะ
แล้วถ้าเฮโรอีนได้ให้บทเรียน บางอย่างกับฉันล่ะ
ถ้าทุกๆ สิ่งที่ฉันทำลงไป คือสิ่งที่นำฉัน มาถึงจุดนี้ล่ะ
จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าฉันไม่ได้รับ การไถ่โทษเลย
หรือฉันจะได้รับ การไถ่โทษไปแล้ว
วันที่ 94
15 ก.ย. 1995 เราไม่มีวันพร้อมรับ สิ่งที่เราคาดหวัง
เจมส์ มิเชเนอร์
และเชอริล สเตรย์ด
ฉันต้องใช้เวลาหลายปี กว่าจะเป็นผู้หญิงแบบที่ แม่ฉันเลี้ยงมา
กว่าจะทำ ได้ ฉันต้องใช้เวลา ถึง 4 ปี 7 เดือน กับ 3 วัน
โดยไม่มีแม่
หลังจากฉันปล่อยให้ตัวเอง หลงอยู่ในป่าแห่งความโศกเศร้า
ฉันก็พบหนทางออกจากป่านั้น
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะไปไหน จนเมื่อ ถึงที่นั่น ในวันสุดท้ายของการเดินป่า
บริดจ์ ออฟ เดอะ ก็อดส์
ขอบคุณค่ะ ฉันคิดแล้วคิดอีก
สำหรับทุกสิ่งที่เส้นทางสอนฉัน และทุกสิ่งที่ฉันยัง ไม่รู้ในตอนนั้น
ว่าใน 4 ปี ฉันจะได้ข้ามสะพานนี้อีก
และได้แต่งงานกับผู้ชายคนหนึ่ง ตรงจุดที่เกือบมองเห็นได้ จากที่ที่ฉันเคยยืน
ว่าใน 9 ปี ผู้ชายคนนั้นกับฉัน จะมีลูกชายชื่อคาร์เวอร์
และในอีกปีต่อมา มีลูกสาว ที่ฉันตั้งชื่อตามแม่ของฉัน ว่าบ็อบบี้
ฉันรู้แค่ว่า ฉันไม่ต้องไขว่คว้า ด้วยมือเปล่าอีกต่อไป
ว่าการได้เห็นปลาใต้ผิวน้ำ ก็พอเพียงแล้ว
มันคือทุกอย่าง
ชีวิตฉันก็เหมือนชีวิตอื่นทุกชีวิต
ที่เป็นปริศนา ไม่มีวันย้อนกลับ และศักดิ์สิทธิ์
ใกล้มากๆ
และเป็นอยู่ในขณะนี้
และเป็นของฉันอย่างแท้จริง
เคยบ้ามาก... ที่ปล่อยให้มันเป็นไป
บรรยายไทยโดย วิทยานิพา ปาละนันทน์